کلاژ آبرنگ کد W6

گفتم خانم جان درد شما به جان من از آن حرف های قشنگ بزنید ، از همان ها که آقا جان می گفت باید با طلا نوشت و قاب کرد و زد به سینه ی دیوار ... از همان حرف ها که شبیه شکوفه های بهاری در در خشک آدم جوانه می زنند، از آن حرف هایی که مثل باران به تن گل گرفته ی شیشه می خورند ... خانم جان حرف های قشنگ بزنید ، دلمان گرفته از این همه سیاهی ... خانم جان رو کرد به من و گفت : بعد از هر شب سیاهی ، سپیدی روز است و نور خورشید بعد از هر شاخه ی خشکی ، بارانی تر است بر تن خاک طاقت بیار جوون ، همراه هر سختی ، آسانی ست ... آقا جان اگر زنده بود می گفت این جمله از همان جمله هاست که باید روی سینه ی دیوار باشد و روزی چند مرتبه خواند ...