کلاژ نقاشی آبرنگ کد 40FC10T4

چای را در فنجان می ریخت به من خیره می شد و حرف هایم را از بر می کرد با او حرف می زدم چون مطمئن بودم چای برای او بهانه ای ست که حرف های من را بشنود . این لحظه ها بود که دیگر چیزی از دنیا نمی خواستم ، در این شهر شلوغ و پر همهمه آدم چه چیزی بیشتر از این می خواهد که کسی به بهانه ی چای تمام حرف هایش را از بر کند و خسته نشود . اصلا آنقدر خوشایند است که آدم ترجیح می دهد حرف هایش یک پاییز تا بهار طول بکشد ... حرف هایم تا بهار طول می کشد و عطر چای او در گلویم بهار نارنج می شود ...